Vengma, hiç bir partinin borazanı değildir. Hiç bir partinin düşmanı da değidir. Kürt partilerinin doğru politikalarını destekler, yanlış politikalarını eleştirerek yol göstermeye çalışır.

ONLAR DAHA ÇOCUKTU

Aytekin Yılmaz’ın, iletişim yayınlarından çıkan, 175 sayfadan oluşan 2019 da yayımlanan kitabı.

Bilip de bilmemezlikten gelen bu sanatı ustalıkla yaşama geçiren sosyal, siyasal ve örgütsel muktedirlerin günahını ve çocukların dramını ele alan cesur bir kitap. Bir ağaç, bir kedi ve bir mermi kovanı kadar değer ifade etmeyen çocuk insanların maruz kaldıkları zulmü okudukça insan olmaktan, kadın ve pekçok şey olmaktan utandım hem de çok utandım. Utanmak, üzülmek pişmanlık duygularını ifade etmek, vicdanları temize çekmek yetiyor mu, bunca hayatların bir çırpıda kolayca gözden çıkarılmasına yeteri bir cevap oluyor mu? Bundan emin olmasam da ‘hiç yoktan iyidir’ diyerek ben de üzgünler kervanına katılıp, tüm çareleri zihinlerde tüketen, gözü gönlü ölümden başka bir yeri görmeyenlerin dünyasına bir kez daha daldım ve bir an çocuk oldum.

Korktum, sessizce ağladım, öldüm dirildim, silahların bombaların arasında kıyametler yaşadım, üşüdüm hem de çok ellerim ayaklarım büyürken bedenim küçüldü. Vadilerin en karanlık ve soğuk diplerinde yıldızlar karanlığa sığındığında suç da olsa annemi aradım onu andım, sıcacık kucağında uyumaya çalıştım.

Onlar Daha Çocuktu kitabında zorla hem de ‘devrimci zorla’ savaş örgütlerinin çocukların, çocuklukların ölümü üzerine hayal kurduklarını , insan yaşamından neden ve nasıl kolay vazgeçtiklerini, uzun süreli halk savaşı fantazilerini çocukları dağa kaldırarak kabul ettirme hinliğini gösterme hikayesini görüyoruz. Köy, mezra, baskınlarında çocukları vuruşturanlar, boy boy resimler paylaşanların tırnağı taşa değse kıyamet koparan, garip adamların ruhlarını gördüm. Savaş ve şiddetten gurur duyan, ölüme nara atan, alkış tutan, asılan, işkence gören ve dağa kaldırılan çocukları okuduklarında ne hissettiler, 11,12 yaşındaki çocukların karanlık ve soğuk Vadilere mahkum edilmelerinde rahatsızlık duyuyorlar mı? Sırça köşklerde yaşayanlar, siyaset yapanlar, hak hukuk arayanlar çocuklardan utandılar mı? İstiklal mahkemelerinin kullandığı yöntemlerden daha zalimce uygulamaları neden kabul eder üstünü örtersiniz?

Sözü, Emma Goldman’la bitirmek istiyorum. ” Tüm savaşlar, döğüşmeyecek kadar korkak olan, kişisel çıkar uğruna gençleri, çocukları, cepheye süren moruklar çıkarır.”

... Bu yazımız ile ilgili görüşünüz? ...

Loading spinner

Yorum Yazın

E-posta hesabınızı yayınlanmıyoruz

14 − 12 =

Kullanıcı deneyiminizi artırmak için çerezler kullanıyoruz. Sorun yok, rahat olun. Size özel herhangi bir bilgiyi yayınlamıyor ya da paylaşmıyoruz. Anladım, sorun yok Daha Fazla