Vengma, hiç bir partinin borazanı değildir. Hiç bir partinin düşmanı da değidir. Kürt partilerinin doğru politikalarını destekler, yanlış politikalarını eleştirerek yol göstermeye çalışır.

Arşualaya ulaşan bir: ses Şakiro

Vengma, Türk devleti Kürtlerin dilini yasakladı. Bu yüzden olmuş olacak ki; Kürtler, roman, öykü ve masal yazamadılar. Ama yaşadıklarını anlatmak için öylesine bir yol buldular ki, dengbejleriyle insanlık tarihine altın harflerle geçtiler. Şekiro’yu dinlerseniz, dünyanın en büyük romancısının onun yanında küçük kaldığını görürsünüz. Eğer ki sahibimiz olsaydı, Nobel edebiyat ödülüne Şakiro layık görülürdü. Sizi Şakiro’yu ve Kürt Dengbejlerini tanımaya ve dinlemeye davet ediyoruz:

” Şakiro, Evdalê Zeynikê’den sonra en çok tanınan dengbêj. Kürtler arasında güzel sesinden dolayı ‘Kewê Ribat’ (Rabat Kekliği) ve ‘Şahê Dengbêjan’ olarak anılan Şakiro (Şakir Deniz) kendisi gibi usta bir dengbêj olan ‘Resoyê Gopala’nın öğrencilerindendir. ‘Şakirê Mezin’ ya da ‘Şakirê Bedih’ adıyla da tanınır. Her ne kadar Erzurum Karayazılı olarak bilinse de, aslen Ağrı (Karaköse) nın Navik köyündendir. 1959 yılında ailesi topluca Adana’ya sürgün olarak gönderildiğinde genç bir delikanlıdır. 1959-1966 yılları arasında toplam 7 yıllık sürgün hayatından sonra 1966 yılında Muş’a döneen aile, 2 sene sonra yani 1968 yılında Erzurum Karayazıya yerleşir.

Günlerce durmaksızın kılam söylemesiyle nam salan en büyük Kürt dengbêjlerinden birisi. Ondaki ‘xulxulandin-hawînî’ (gırtlak yapma) çok az dengbêjde görünen özelliklerinden en önemlilerindendi. Sadece Kürdistan’ın dört parçasında değil, kürtlerin bulunduğu her parzemin ve alanda tanınan bir-iki dengbêjden birisidir. Yüzlerle ifade edilen kılamları ile Sözlü Kürt Edebiyatı’na adını altın harflerle yazdıran Şakiro, Gulê Dêran, Şerê Mala Nasir, Eliyê Pûrto, Nêçîrvano, Geliyê Zîlan, Esmer, Kejê ve Sebrê gibi onlarca kılam ile yıllarca evlerimizin en ‘kurdewar’ misafiri oldu..!

Kürtlere küs olarak 1996 yılında İzmir’de, yokluk içinde aramızdan ayrılan usta dengbêj, ölmeden önceki son demlerinde kendisiyle çalıştığı gazete adına ropörtaj yapmak isteyen Gazeteci arkadaşım Rahmi Batur’a konuşmak istememiş ve nedenini de şöyle açıklamıştı; ‘Kürtlere kırgınım. Kürtler değerlerine, dengbêjlerine sahip çıkmıyor. Türklere bir bakın! Bir Aşık Veysel’leri vardı, ona sahip çıkıldı. Bütün dünyaya onu tanıttılar. Bir Reso’muz vardı. Hepimizin ustası. Aç öldü..! Şimdi söyle bakalım seninle nasıl konuşayım ve gönlümü nasıl açayım?’ Daha çok magazin haberleriyle adından söz ettiren türkücü Özcan Deniz’in öz amcası olan Şakiro’nun iki hanımından toplam 6 çocuğu olmuş, ama halen hayatta olanların sayısı 4. Çocuklardan kız olan Türkiye’de, geri kalan 3 erkek çocuk ise Almanya’da yaşamaktadır.

Acılı Kürt coğrafyasında ‘Dengbêj’ ya da başka bir söyleyişle ‘Goranibêj’lerin halk üzerindeki etkisi oldukça büyüktür. Artık bugün yüzlerce aydın ve dilbilimcisi tarafından da dile getirildiği gibi Kürt kültür, edebiyat ve dili dengbêjlerin sayesinde ayakta kalmış, asimilasyon ve yok olmaktan kurtulmuştur. Bu söz avcıları, bu laf sihirbazları, daha doğrusu Mezopotamya Edebiyatı’nın ‘hard disk’leri, yetiştikleri toprakların tarih ve kültür kaynaklarını teşkil eder. Onlar ‘klam’ ve söylemlerinde bazen Siyabend olur Xecê üzerine söyler; bazen de Bişarê Çeto olur Uris (Rus) askerlerine karşı savaşır.”

Kaynak Bilisname.

... Bu yazımız ile ilgili görüşünüz? ...

Loading spinner

Yorum Yazın

E-posta hesabınızı yayınlanmıyoruz

18 + 6 =

Kullanıcı deneyiminizi artırmak için çerezler kullanıyoruz. Sorun yok, rahat olun. Size özel herhangi bir bilgiyi yayınlamıyor ya da paylaşmıyoruz. Anladım, sorun yok Daha Fazla